 |
|
 |
|
|
|
De Muren van Roma Antica: de Serviaanse Muur (Servius Tullius) |
|
De Serviaanse Muur is genoemd naar de zesde koning van Rome, Servius Tullius. Deze zou in de 6e eeuw vC. de eerste muur om de oude stad gebouwd hebben. Deze stadsmuur vormde ongeveer de grens van het Pomerium, de heilige grens van het oude Rome en omsloot zes van de zeven heuvels van Rome, de Aventijn viel hier buiten. In 387 vC. vielen de Galliërs onder hun leider Brennus Rome binnen en verwoestten de stad grotendeels. Nadat de Galliërs verjaagd waren, moest de stad van de grond af weer op gebouwd worden en de oude stadsmuur dus ook. Van deze allereerste stadsmuur, die grotendeels bestond uit een agger , een aarden wal van ca. 6 m. hoog met delen in metselwerk van "cappellaccio", een tufsteen uit de omgeving van Rome, zijn zo goed als geen sporen meer over. De historicus Livius meldt dat in 378 vC. de censoren van dat jaar de opdracht hadden gekregen een nieuwe muur te bouwen in saxo quadrato, bestaande uit grote tufstenen blokken van ca. 25 cm hoog, 90 cm lang en 60 cm breed, deze werden zonder cement op elkaar gestapeld. Deze nieuwe muur volgde grotendeels hetzelfde traject als de oude muur, alleen werd de Aventijn er nu wel bij ingesloten. De muur was waarschijnlijk 10 m. hoog en 4 m. breed. De totale lengte was 11 km en omringden een oppervlakte van 426 hectare. (lees verder onder de foto) |
|
 Resten van de muur van Servius Tullius bij Stazione Termini |
|
 |
|
| De nieuwe muur werd zoveel mogelijk bovenop heuvels of plooiingen gebouwd, waar dit niet mogelijk was werd hij versterkt door een agger, een aarden wal aan de binnenzijde en een gracht aan de buitenzijde (dit was vooral omgeving Stazione Termini). |
|
| Door de groei van de grootte en de macht van het Romeinse Rijk was er vanaf de 1e eeuw vC. eeuwenlang geen directe bedreiging voor (de stad) Rome. Door de groei van de welvaart en de bevolking groeide Rome tot ver buiten de muren. Sommige delen van de muur werden afgebroken om plaats te maken voor bouwwerken, de overige delen raakten in verval door gebrek aan onderhoud (de laatste restauratie had plaatsgevonden in 87 vC.). Pas aan het eind van de 3e eeuw raakte de macht van Rome verzwakt en ontstond de dreiging van Germaanse stammen die Italië binnenvielen. Toen liet keizer Aurelius een nieuwe stadsmuur bouwen, de Aureliaanse muur. In de middeleeuwen werd veel van de resterende muur afgebroken, omdat de grote tufstenen blokken goed gebruikt konden worden voor de fundering van kerken en andere bouwwerken. Een paar fragmenten van de muur zijn bewaard gebleven, de langste hiervan staat bij het Stazione Termini.( foto boven) |
|
De muur van Servius Tulllius met de poorten dit is een clickable map |
De Poorten in de muur van Servius Tullius: |
Muren van Rome |
| Poorten in Serviaanse Muur: |
| Poorten in Aureliaanse Muur: |
|
